هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

نامرد ...

                

           

             

    تنهائی ِ لعنتی غم‌های‌اش را توی آب‌نمک نگه‌ می‌دارد . توی اشک‌های‌ات ... ،

    تا غم‌های‌اش هم کهنه نشوند هم زخم‌های ِ دل‌ات را بسوزانند . بسوزانند . بسوزانند ...

     

     

     

     

     

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٤