هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

لال ...

        

      

            

   من آدم ِ حرف‌زدن نیستم . من آدم لمس و استشمام و بوسه و نگاه‌ام . من آدم ِ دیوانگی‌‌ام .

   می‌دانی ؟. من آدم حرف‌زدن نیستم . من نمی‌توانم از اضطراب‌‌ام حرف بزنم ، نمی‌توانم

   از رخوت‌ام حرف بزنم ، نمی‌توانم از ناامیدی‌ام حرف بزنم ، من نمی‌توانم از دیوانگی‌ام

   حرف بزنم . من آدم حرف‌زدن نیستم . می‌دانی ؟ ، من باید اضطراب‌ام  را لمس‌ات کنم .

   من باید رخوت‌ام را بوی‌ات  کنم . من باید ناامیدی‌ام  را  ببوسم‌ات . من باید تنهائی‌ام را

   نگاه‌ات کنم . می‌دانی  لعنتی ؟ ، من آدم ِ حرف‌زدن نیستم . من  نمی‌توانم از  دیوانگی‌ام

   حرف بزنم . من ِ لعنتی‌تر باید دیوانگی‌ام را عاشقی‌ات کنم ...

     

        

        

       

      

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤