هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

نو ...

          

            

                    

      تنهائی لعنتی آن‌قدر در چنته‌ دارد که هر لحظه حسّ ِ غریب ِ دیگری از غم ِ دلتنگی را

      از خودش رو کند . آن‌قدر که بعد از عمری دلتنگی باز هم از غم ِ دلتنگی بغض کنی .

      حتی اگر هرلحظه برای خودت احمقانه تکرار می‌کنی صبر، صبر، صبر، صبر ...

     

            

          

         

           

             

       

.  

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱ دی ۱۳٩۳