هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

ریاضیات ...

    

 

                 فکر کن  نشسته ام  یک جائی ...

                 یک جائی ...

                 فوج فوج آدم ِ ناب ...

                 با اشک ریختن ...

                 زانو زدن ...

                 دُعا ...

                 نذر ...

                 بعضی با التماس ...

                 بعضی با شوق ...

                 امّا ...

                 امّا ...

                 همه با ارادت انگار...

                 دارند یک جوری سعی می کنند برای خودشان ،

                 آن وقت ...

                 آن وقت ...

                 من ِ هیچ لا قبا ...

                 دُرُست مثل ِ  یک مویی که وسط ِ غذا افتاده ...

                 گنگ ِ اینجا ...

                 گنگ ِ این ها ...

                 امّا ...

                 امّا با اشارت انگار...

                 این وسط دارم یک جوری  سعی می کنم برای ِ خودم  تا ...

                 به سوال ِ دوست ِ دبستانی َام  دُرُست جواب بدهم که ...

                 چرا ... ؟

                 فقط  بعضی از اعداد ... !

                 بر  پنج ... !

                 چرا ... ؟

                 فقط  بعضی از اعداد ... !

                 بر  چهارده ... !

                 امّا ...

                 امّا  همه ی ِ  اعداد ...

                 بر  یک   ...

                 بخش پذیرند ...

                           

                                

                              

                               

                                 

                                

                            

                             

 

                                                                          

. 

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢۸ دی ۱۳۸٩