هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دلتنگی ...

          

                    

                     

     دلتنگی مثل رنده می‌ماند . هربار که روی ِ دلتنگی سُرمی‌خوری قطعه‌قطعه کنده می‌شوی .

     آهسته‌آهسته تمام می‌شوی . با زجر ...

         

        

         

         

             

    

       

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ امرداد ۱۳٩۳
تگ ها :