هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تصمیم ِ کبری ...

 

              می دونی ... ؟

              دیشب ...

              وقتی مثل ِ یه لاشه ی ِ به نفس نفس افتاده ...

              خیس از عَرَق وعَطری که ...

              بوی ِ میکس ِ تهوع آور ِ Night Obsession و تستوسترون داشت ...

              وقتی ...

              وقتی داشتم از رو  تخت ِ روز ِ مبادا  ...

              از رو تخت ِ زیباترین فاحشه ی ِ شهر ...  

              به پوستر ِ زن ِ لختی که سقف ِ اتاق رو پوشونده بود نگاه می کردم ...

              با غیظ ...

              امّا با شهامت ...

              تصمیم گرفتم ...

              وقتی مُردم ...

              اگه  خدا بگه  ببرینش  جهنّم ...

              اگه فرشته ه ِ بیاد تا مثلا من رو ... 

              کشون کشون از التماس ...

              ببَره جهنّم ...

              دستم  رو محکم  از تو دست ِ فرشته ه ِ بکشم  بیرون ُ و داد بزنم :

              " دست ِ کثیف ِ تُ و بکش خودم  دارم  میرم ... "

              بعد ...

              این دفعه با غیظ تر ...

              تو چشمای ِ  خدا  زُل  بزنم ُ ...

              بدون یک کلمه حرف ...

              سَرَم ُ تکون  بدَمُ  و ...

              ت ُ. . ُ . ف ...

              تف کنم  رو زمین ...

                                                    

                                                    

                                                      

                                                           

                                                           

                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٩