هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

اثر انگشت ...

        

             

           

                     تنهائی ِ آدم ها مثل اثر ِ انگشتشان می ماند . منحصر بفرد ... ،

                     می شود میان هزارهزار تنهای دیگر ، آدم را از تنهائی اش شناخت ...

        

        

         

          

        

         

      

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٩:٥٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ خرداد ۱۳٩۳
تگ ها :