هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دستان َت ...

         

                  

                

             داستان ِ بلند ِ دستان َت امّا ده جمله بیشتر ندارد ... ،

             ده جمله ی ِ کوتاه و بلند ِ زیبا که با نقطه هائی سرخ ِ لاکی تمام می شوند ... ،

             ده جمله که انگار من نخوانده حفظ ِشان باشم ...

             امّا نیستند تا حافظ ِ شان باشم ...

           

   

     

       

      

        

      

       

     

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٧:٤۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢ اردیبهشت ۱۳٩۳
تگ ها :