هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

امامزاده ...

 

      

         

      از صورت ِ تکیده ی ِ زن ِ معتاد ِ سر ِ کوچه ی ِ امامزاده  و چهره ی ِ رنگ پریده ی ِ

      دختر ِ معصوم ِ خردسالی که در آغوش داشت فقط  دوجفت چشم ِ رنگی خاطرم هست .

      نمی دانم زنی گذشته را درآغوش گرفته بود یا دختری در آغوش ِ آینده جاگرفته بود ...؟

      

       

       

    

   

         

       

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٩ فروردین ۱۳٩۳