هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

نا امّیدی ...

 

                 خُب من همیشه  ته ِ دل َام  امّید داشتم   ...

                                      .

                                      .

                                      .

                نا امّیدی ...

               همان امّیدی است ...

               که بوی ِ  نا  می گیرد  ...

               از بس که می ماند  ته ِ  دل ...

                                           

                                             

                                                   

                                              

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۳٠ آذر ۱۳۸٩