هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

بی تعارف ...

 

 

               یکی بیاید...

               من ...

               سَرَم را بگذارم روی ِ پاهاش ...

               یک دستش بر لبهام ...

               دست ِ دیگرَش روی ِ چشمانم ...

               بخوابم بی تعارف ...

               شاید که ...

               بنشیند تب ِ این واژه های ِ بُغض ...

               شاید تا ...

               برَوَد کابوس ِ این خاطرات ِ غَضَب .

               دل ِ بی چاره ی ِ خواب هام ...

               من ِ آوازخوان ...

               دل ِ بی چاره ی ِ خواب هام ...

               من ِ رویائی می خواهد انگار ...

                                         

                                       

                                        

                                         

                                      

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱۳ آذر ۱۳۸٩