هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

نقطه ...

 

 

                 سهم ِ من از تو ...

                 به قدر ِ نقطه ای کافی است ... ،

                 که بشود نقطه ی ِ  پایان ِ فرسوده گی ام ... ،

                 که  تو  تا همیشه   نو  بمانی ...

     

            

            

            

                

                

                   

          

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱۸ امرداد ۱۳٩٢