هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تاوان ِ یک پاداش ...

 

                        

               این من ...

                پاداش ِ کدامین انتخاب است ...؟؟!!

                تاوان ِ کدامین صداقت ...؟؟!!

                صداقتی ناگزیر ولی آگاهانه...؟

                انتخابی درست ولی ناخواسته ...؟

                چه گنگ است این تاوان ...!

                چه گنگ است این پاداش ...!

                چه گنگ است این لحظه ی ِ من ...!!

                                .

                                .

                                .

 

                 به تاوان ِ  یک پاداش ... !

                 من ...

                 از جهنمی عاشقانه ...

                 به بهشتی  بی عشق ...

                 رانده  شده ام ...   

                                          

                                                

.     

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۸٧