هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

عصرانه ...

 

 

 

 

                     خنکای ِ یک عصر ِ بهاری ...

                     کنار ِ  شاه بوته ی ِ  یاسی وحشی ...

                     میزی که کاسه ای  پُر از پولکی  ِ  زعفرانی دارد ...

                     و دو فنجان چای ِ  داغ  را ...

                     خیال خواهم کرد ... ،

                     لطفا  به  خیال َم  بیا ...

   

    

    

    

     

       

       

      

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢٤ اردیبهشت ۱۳٩٢