هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دیوار ...

 

 

 

                     دیواری  که  قرار بود  بشود  حائل  ِ  آدم ها  از ترس  ِ  جمع ...

                     حالا  شده  تکیه گاه  ِ  گریه هاشان  از  ترس  ِ  تنهائی ...

           

             

          

        

     

       

         

 

 

 

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳٩٢