هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

زمینی ...

 

 

 

                   نمی توان  فقط  رویای  ِ  آسمانی شدن  داشت ... ،

                   شاخه  اگر  راه  ِ  خود  را  از  تن  ِ  آسمانی  ِ  درخت  جدا نکند ...

                   دیگر سایه ای نخواهد بود ...

                   میوه ای نخواهد بود ...

                   آشیانه ای نخواهد بود ... ،

                   جنگل هم  می شود  توازی  ِ  ستون های  ِ  سر به فلک  کشیده ... ،

                   به قفس  شبیه تر ...

     

       

         

           

           

         

          

                 

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٦:٢٠ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳٩٢
تگ ها :