هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

سنگ ...

 

 

 

       اتفاقا انگار دل از همان اوان ِ دل شدن سنگ طور است ... ،

       مثل ِ سنگ ... ،

       سنگ  یک دفعه نمی شکند ... ،

       گرم می شود بعد اگر یک هو سرد شود یک ترک ریز توش بوجود می آید ... ،

       دوباره گرم می شود بعد یک هو سرد می شود و این ترک ِ ریز بزرگ تر می شود ... ،

       دوباره و دوباره تر تا بالاخره پُکیّ می شکند ... ،

       حالا تو این گرم شدن ها را بگیر عاشقی و ...

       این سرد شدن های یک هوئی را بگیر بی مهری و خیانت  و این حرف ها ... ،

       سنگ هم که شکست تیز می شکند ... ،

       می بُرد ... ،

       پاره  می کند ... ،

       درست مثل ِ دل ِ شکسته ...

 

        

            

             

             

           

             

             

        

            

                

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٥ فروردین ۱۳٩٢
تگ ها :