هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

آئینه ...

             

          

                  

                        روبروی  ِ  قاب  ِ  خالی  از  عکس َت  نشسته ام ... ،

                        تنهائی  بی نهایت  شده ...

       

              

                

             

              

             

              

                

                   

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۳ فروردین ۱۳٩٢