هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تنها ...

 

 

 

                             تنهائی  آدم  را  خالی  می کند  و سنگین  هم  ... ،

                            انگار هر چه  خالی تر ...

                            سنگین تر ... ،

                            سنگینی  ِ  خالی بودن  را  فقط  آدم  ِ  تنها  می فهمد ...

          

              

               

              

            

              

                

          

     

         

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٦:۳٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ بهمن ۱۳٩۱
تگ ها :