هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

عطش ...

 

 

 

                           قلب ها  معمولا  شکسته اند ... ،

                           کاش  می شد  بعد  از  مرگ  دست ها  را  اهدا  کرد ... ،

                           دست هام  پُر  از عطش  ِ  لمس اند ...

    

          

          

         

        

        

      

       

       

         

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٩ دی ۱۳٩۱