هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

سوز ...

 

 

 

                   توی  ِ  دل َم  مَردی  دارد  کمان  بر کمانچه  می کشد ...

                   پُر سوز  امّا ...

                   من  هم  دارم  گریه  می کنم ...

       

         

         

         

         

          

        

          

        

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٦ دی ۱۳٩۱