هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خیال ...

 

 

 

       چشمان َم  را  می بندم  و  تو  را  خیال می کنم  و شعف  تمام وجود َم  را می گیرد ... ،

       دُرُست  مثل  ِ  کبکی  که سر َ ش  را  می کند  زیر برف  و  خروس  می خواند ...

   

    

            

             

            

            

            

               

       

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٥ دی ۱۳٩۱