هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

تکرار ...

 

 

 

                       در  این  تکرار  و  تکرار  و  تکرار ...

                       روز  را  شب  می کنم ...

                       شب  را  گریه ...

    

 

    

     

     

      

    

 

    

  

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۳ دی ۱۳٩۱