هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مستاصل ...

 

 

 

                          نیامدی  و  از  نگرانی  دل َم  هزار و یک  راه رفت ... ،

                          تو  امّا  انگار ...

                          از  هزار و دومین  راه  رفته بودی ...

     

         

           

               

           

           

           

           

             

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱ دی ۱۳٩۱