هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

هوووووووووووووووو ...

 

 

 

                         زیر  ِ  پتو  به  زانو  روی  ِ  سینه  چمباتمه  زده ام ... ،

                        هدفون  توی  ِ  گوش َم ... ،

                        با  دو  دست َم  کل  ِ  صورت َم  را  مُحکم  پوشانده ام  امّا ...

                        نمی دانم  توی  ِ  سینه ام  از  کجا  سوز  می آید ... ؟

         

             

                 

             

                

             

              

                

.

  
فرشید فرهادی ; پنجشنبه ٢۳ آذر ۱۳٩۱