هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

ماده ی ِ واحده ...

        

 

                  وقتی که رفتی ...

                  وقتی " خدا نگهدارَت "  را ...

                 فریاد ِ گریه کردم ...

                 آن چنان ...

                 از دل ...

                 سپُرده امَ ات  به  خدا ...

                 طوری کهخدای ِ بی نوا حیران است ...

                 که نکند قانون ِ طبیعت ...

                 تبصره ای  بر مرگ  دارد ... ؟!

                                        

                                               

                                              

                                                 

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٩ تیر ۱۳۸٩