هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

باور ...

 

 

 

                           با  لبخند ...

                           با  بُغض ...

                           با  شوخی ...

                           با  گریه ...

                           با  داد  و  بیداد ...

                           با  ایما  و  اشاره  ...

                           با  و بی مقدمه چینی ...

                           اصلن  با هر جوری  ... ،

                           هرجور می گویم  من  مُرده ام   کسی  باور  نمی کند ... ،

                           مَردُم  بد جور  عقل  ِ شان  به  چشم  ِ شان  است ...

           

             

             

         

             

            

             

          

        

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱۳ آذر ۱۳٩۱