هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

زمستان ...

 

 

                      برف  بیاید ... ،

                      خیابان  لیز  شود ... ،

                      چمباتمه  بنشینی ... ،

                      تو دسته ی  ِ  چتر  را  بگیری  و  من  هم  از  بالاش ...،

                      همه ی  ِ  سر بالائی  ِ  خیابان  را ...

                      تو  را  بکشم ... ،

                      بخندی ...

                      بخندی ...

                      بخندی ... ،

                      لعنتی ...

                      سال هاست  دیگر  برف  نمی آید ...

         

            

            

               

             

             

             

                   

 

 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱۱ آذر ۱۳٩۱