هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

پذیرش ...

 

 

 

                           توهین ...

                           تحقیر ...

                           نادیده گرفته شدن ...

                           تبعیض ...

                           اجحاف ...

                           خلاصه همه ی  ِ  کوفت و زهر ِ مارهای  ِ  دنیا ... ،

                           این ها  همه  درد  دارند  ،

                           ولی  آن چیز که  آدم  را  می کشد  این  است :

                           وقتی  می پذیری  این ها  جزئی  از زنده گی  ِ  لعنتی  باشد ...

          

            

               

               

             

             

              

              

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۸ آذر ۱۳٩۱