هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

ٍفقط ...

                   

               

               

                       خُب  من  باید  چه کار  کنم  ... ؟! ،

                       که  یک  جاهائی  از  تنهائی  را ...

                       نمی شود  سکوت  کرد ... ،

                       نمی شود  غُر  زد ... ،

                       نمی شود  نوشت  و ...

                       لعنتی  را ...

                       فقط  باید  گریه  کرد ...

        

              

            

           

            

          

              

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٢ آبان ۱۳٩۱