هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

مراقب ِ خودت باش ...

                 

                            

                چند  سال  قبل ... ،

                قبل تر  از اون  که  با  سهیل  از  خونه ی  ِ مادرم  بریم  و جدا  باشیم ... ،

                یه شب  ساعت  دو سه حال  َم  خیلی  خراب  بود ... ،

                آروم  پا  شدم  راه  افتادم  بیرون ... ،

                تو  کوچه پس کوچه های  ِ  ستار خان  راه  می رفتم  و  گریه  می کردم ... ،

                زیر  ِ  پل  ِ  تاج  یه  کوچه  تنگ و تاریک  هست ...

                از کوچه  پیچیدم  بیرون  که  یه  دفعه  هم  من  ترسیدم  هم  اون ... ،

                نشسته  بود  روی  ِ  سکوی  ِ  یه  خونه  منتظر  ِ  مشتری ... ،

                بد جور  داشتم  گریه  می کردم ... ،

                گفت َم  :  ببخشید ...

                گفت  :  ببخشید ... ،

                سَرَم  رو  انداخت َم  و رفت َم ... ،

                گفت : مراقب  ِ  خودت  باش ... ،

                دیشب رفت َم  اونجا  که  بهم  بگه  " مراقب خودت باش ... " ،

                نبود ...

            

             

              

              

                     

         

 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٠ آبان ۱۳٩۱