هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

کتاب ...

 

 

              کاش می شد ...

              گریه را نوشت ...

              تا ببیند همه ...

              به چشمانم ...

              کتابی دارم ...

              که  تابی  که  دیگر ندارم  را ...

              چنان در آن گریسته ام ...

              چنان در آن نوشته ام ...

              نوشتنی ترین ِ گریسته ها  ...

              گریستنی ترین ِ نوشته ها ...

              جمله جمله بغض ...

              گریه گریه حرف ...

              از این همه  بی مخاطب ترین عاشقانه های ِ  عالم ...

              بی نقطه ی ِ پایان ...

              تا خود ِ خدا ...

                                            

                                         

                                                

                                         

                                     

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۸