هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

کتاب ...

 

              می دانی رفیق ... ؟!

              کاش می شد ...

              گریه را نوشت ...

              تا ببیند همه ...

              به چشمانم ...

              کتابی دارم ...

              که  تابی  که  دیگر ندارم  را ...

              چنان در آن گریسته ام ...

              چنان در آن نوشته ام ...

              نوشتنی ترین ِ گریسته ها  ...

              گریستنی ترین ِ نوشته ها ...

              جمله جمله بغض ...

              گریه گریه حرف ...

              از این همه  بی مخاطب ترین عاشقانه های ِ  عالم ...

              بی نقطه ی ِ پایان ...

              تا خود ِ خدا ...

                                            

                                         

                                                

                                         

                                     

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۸
تگ ها :