هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

اشتباه ...

                   

                                   

                 دنبال  ِ  دلیل  ِ  اشتباه  که  باشی  ...

                 نه  جوانی  که  بگوئی  جوانی  کردم ...

                 نه  خامی  با  این  دل  ِ  سوخته  که  بگوئی  خامی  کردم ... ،

                 در این  سکون  ِ  مطلق  هم  که  عجله  کردم  بی معنی   است ... ،

                 سرَت  را  می گذاری  روی  ِ  زانوهات ...

                 آه  می کشی  که :

                 تنهائی  کردم ...

                 تنهائی  ...

          

             

             

              

               

               

               

            

                

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٤ مهر ۱۳٩۱