هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

راه ...

                       

               

                           

                           به  خدا  که  راه  ِ  تنهائی ...

                           دُرُست  از  وسط  ِ  اتاق  ِ  من  می گذرَد ...

         

                

                  

                  

                    

                         

                               

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢٢ مهر ۱۳٩۱