هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خوب ...

                                             

                           می دانی آقاجان ...

                  تو حق داری عزیز .

                  به خاطر ِ یک عُقده ی ِ فرو خورده ...

                  به خاطر ِ حقّ ِ  نا حقمّ ...

                  حق ندارم که  بیایم  اینجا  دَری وَری  تحویل  بدهم .  

                  به چه حقیّ باید بیایم اینجا ...

                  مایه ی ِ درد ِ دل را ...

                  ضایع کنم  به  حدّ ِ ...

                  مایه ی ِ  دل  درد ...

                  که  دوستم  جان :

                  این روزها ...

                  حالم ...

                  گاهی گهُی است از هوس بازی ها ( یم )...

                  حالم ...

                  گاهی گهُی تر است از بی مرامی ها ( یم ) ...

                  و اینکه  من ...

                  می ترسم  از  حالم ...

                  در  گاه ِ   گهُ ترین ِ  دروغ ها ( یم )...

                  و  اینکه  من ...

                  به جان ِ خدا ...

                  بغض دارم ...

                  گریه دارم ...

                  از تضاد ّ ِ بی چون و چرای ِ حرف ها ( یم ) و عمل ها (یم ) ...

                  از این همه بی اعتمادی .

                  اصلا ً می دانی ...

                  به دیگران چه ربطی دارد که ...

                  واحد ِ  سنجش ِ حال ِ  این روزهای ِ من ...

                  گهُ  است  انگار .

                  مثلا ً من ِ سه گهُی ...

                  یا من ِ یک وهفتاد و پنج صدم ِ گهُی ...

                  یا اصلا ً تو فکر کن ...

                  من ِ خیلی خیلی گهُی .

                  این است که ...

                  تصمیم گرفتم  این بار ننویسم این ها را ...

                  ننویسم این خُزعبلات ِ زائیده ی ِ ذهن ِ  بیمارم  را ...

                  و برای دوری از شائبه ی ِ حَکمیّت و عصبانیّت و نسبیّت و ...

                  هر گهیّت دیگری ...

                  فقط  بنویسم :

                  تو لطف کن و لطفا ً بخوان ...

                  این روزها ...

                  حالم ...

                  گاهی خوب است ...

                  گاهی خوب تر ...

                  و من ...

                  در شوقم  از ...

                  گاه ِ خوبترین .

                                                   

                                                    

                                                 

                                                      

                                                           

پی نوشت :

 واسه این حرف هام اصلنم معذرت نمی خوام چون حال ِ گهُی ام گهُی تر میشه .

                                                 

                                        

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۳ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :