هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

درد ...

              

                                   

                  میان  ِ  این  همه   فاصله ...

                  درد  این  است  که  دیگر  به  تو  نمی رسم  ... ،

                  درد تر  این  که ...

                  دیگر به  خود َم  هم  نمی رسم ...

                         

                    

               

                         

                            

                       

                         

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٥ مهر ۱۳٩۱