هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

غم ...

 

                          ای  غم ...

                          ای  مشروع ترین  حرام زاده  ...

                          از  زنای ِ  من  و  تنهائی ...

                          این  سان  که  من  تو  را  از  جان  می پرورم ...

                          به خدا سوگند ...

                          بهشت ها  زیر ِ  پا  دارم  از  این  مادری ...

                                                       

                                                          

                                                        

                                                        

پی نوشت: کاش خدا می فهمید که چه صداقتی رو توی ِِ آخرین جملهَ م  پنهان کرده ام ...

                                           

                                                   

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢۸ دی ۱۳۸۸