هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

اول و آخر ...

 

                             گریه ی ِ آخر ِ شب هایم ...

                             انگار کافی  نبوده .

                             این روز ها ...

                             اوّل ِ  صبح ها  هم ...

                             گریه  می کنم .

                                               .

                                               .

                                               .

                             آاای  آدم ها ...

                             این ها که می نویسم ...

                             یعنی ...

                             چقدر زیاد  دلم می خواهد ...

                             کسی باشد ...

                             بپرسد  ...  :

                             "  خوبی  ... ؟  "  .

                                                             

                                                         

                                                           

 

نقاشی از  Michelle  Key  است .

                                                           

                                                       

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۸:٤۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ دی ۱۳۸۸
تگ ها :