هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

خواب ...

 

 

      در شبی کز خواب ِ خوش هیچش  مرا در یاد  نیست   

                                  گفت  و  گوئی    با   خدا   کردم   که   جز   فریاد     نیست

      چار بیتی  دَم  زنم   این  گفت و گوی ِ   خواب   را  

                                  داد  دِه  گر  " گویمَ " ش  داد  است  و" گوید "  داد  نیست

      " گویدَ "م : سنگی  چرا  ؟  دل  ر ا قرین  آب  کن   

                                  " گویمَ "ش :  سنگ است مقرون ، تن مگرازخاک نیست !؟

       " گویدَ "م : بسپار  سنگ ِ دل  به  زخم ِ  تیشه ِ ها   

                                  " گویمَ "ش : باک است !، چون هرتیشه زن فرهاد نیست  !

        " گویدَ "م : فرجام ِ این تیغ ِ هوس مرگ است وبس   

                                  " گویمَ "ش :  کو  نعش ِ  عُشّاقی  که  جز بر دار   نیست ؟!

         " گویدَ "م : دوزخ  سزایَت ،  لعنت ِ  من بر تو باد   

                                  " گویمَ "ش :  تندی نکن ، خواب  است  و این بیدار نیست !

 

 

                                                               

                                                          

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱۳ دی ۱۳۸۸