هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

واقع بینی ...

 

                         

                          گاهی وقت ها ...

                          بعضی  باران ها  انگار ...

                          بدجوری اند ...

                          نه چَسبند ...

                          داغ اند انگار ...

                          خلاصه اینکه ...

                          یک جوری دیگرند ...

                          باور کنید .

                                            .

                                            .

                                            .

 

                          همین که جهنمی  وجود  داشته  باشد ...

                          یعنی  این که ...

                          خدا ...

                          آدم ِ  واقع بینی  است ...

                          یعنی  ...

                          این  واقعیت  را  پذیرفته  که ...

                          " من "هائی  خواهند  بود ...

                          که حوری و پری  ...

                          برای  ایشان  وعده ی ِ  سر ِ  خَرمَن  است .

                                             .

                                             .

                                             .

 

                          به خاطر ِ همین  واقع بین بودن  خداست ...

                          که  من  احساس  می کنم ...

                          گاهی وقت ها ...

                          بعضی باران ها انگار ...

                          یعنی  ...

                          خدا  دارد  م  ی  ش  ا  ...  د   ...

                          به  این   دنیائی   که  " من "ها   ساخته ایم .

                                                     

                                                    

                                                                 

پی نوشت : از همه ... صمیمانه ... معذرت می خوام .

                                                           

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ٢:۱٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ دی ۱۳۸۸
تگ ها :