هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

یلدا ...

 

                      نه ...

                      ایراد ِ کار از موقعیت ِ نسبی  نیست .

                      قطعا نیست .

                      از قوانین ِ کوپرنیک هم ...

                      من چه پُخی باشم که ایراد بگیرم ... ؟

                      ایراد قطعا جای دیگری است .

                      مگرنه این که من همیشه ...

                      دلم را  ...

                      این بیچاره را ...

                      در استوائی ترین مدار ِ رابطه ها ...

                            -  آنجا که  قاعدتا ً مثل استوا  ...

                               رابطه باید ...

                               همیشه خیلی  سبز ... همیشه خیلی گرم  باشد -

                      نگه داشته ام  ... ؟

                      پس چرا این شب های ِ  سیاه ِ  بی نوازش ...

                      شب های ِ سرد ِ گریه ...

                      شب های ِ  یلدای ِ غم ...

                      برای ِ من ...

                      یلدا تر  ...

                      و باز هِی  یلدا تر  می شود ... ؟

                                       .

                                       .

                                       .

                     می دانی  بیچاره ... ؟

                     های دلکم ...

                     با  توام ....

                     می دانی ... ؟

                     ایراد از موقعیت ِ نسبی نیست .

                     خورشید ِعشق ِ تو ...

                     رو به  زوال  است .

                                                              

                                                               

                                                                 

                                                               

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱ دی ۱۳۸۸