هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

چهار شنبه سوری ...

 

        "  سپیدی من از آن ِ تو   ،   سرخی  تو از آن ِ  من   " .

          این ها را ...

          چشم هایم  ...

          وقتی از روی دل ِ آتش گرفته ام  می پرد ...

          برای  خون ِ دلم  می خواند .

          همین است که ...

          این سرخ ِ آب بیچاره ...

   -     خون ِ دلم را می گویم  -

          به چشمانم که می رسد ...

          چشمانم سرخ می شود ...

          خودش  می شود ...

          آب ِ  سپید ِ زلال و ...

          می چکد .

                                               

                                               

                                            

پی نوشت :  اگر چه ... الان پائیز و زمستون ِ ... چه برای هوا ... چه برای دل ...

                در من اما ...  به گمانم  ... چیزی در حال روئیدن ِ  ...   شاید کفر ...

                و شاید هم ... کفر ...

                                 

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ آذر ۱۳۸۸
تگ ها :