هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

من ...

                                    

                                 

                        شده ام  تصویر  و  حرکت  ... ،

                        بی صدا  ...

                        بی روح  ...

                        درست  مثل  ِ  عکسی  در  قاب  ِ  زمان  ... ،

                        به  دست  ِ  روزگار  ...

                        از  دیوار  ِ  روز  آویخته  به  دیوار  ِ  شب  ...

                        از  دیوار  ِ  شب   آویخته  به  دیوار  ِ  روز  ...

                      

                             

                          

                                   

                                       

                                   

                                     

                                            

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩۱