هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

درد دل ...

 

                         نمی دانم ...

                         سنگ است ... ؟

                         تنگ است ... ؟

                         پرخون است ... ؟

                         پریشان است ... ؟

                         پشیمان است ... ؟

                         نگران است ... ؟

                         زهر مار است ... ؟

                         کوفتی است ... ؟

                         یا بی درمان است  این وامانده دل ...

                         که فقط تپیدن  را یاد گرفته ...

                         بی صاحب مانده ...

                         آنهم  برای پمپاژ ِ خون ...

                         به مغز بی مغزی که  ...

                         به جان ِ خودش  ...

                         درست ترین محاسبه اش ...

                         " من  به  علاوه ی  تو "  بود ...

                         که  آنهم ...

                         جوابش  "  من ِ  تنها   شد ...

                         گور به گور شده ...

                                             .

                                             .

                                             .

                         باور کنید راست میگویم ...

                         به جان خدا قسم  راست میگویم  که ...

                         من ...

                         دلم ...

                         فقط ...

                         گریه می خواهد شب ها ...                

                                                             

                                                              

                                                             

                                                    

 * نقاشی اثر  لوسیا لوکاس  می باشد . 

 

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٩ آبان ۱۳۸۸