هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

بد خیم ...

                      

                                      

                         بی بغلی  وقتی  مُزمن  بشود  ...

                         ریشه  می دواند  در  سراسر ِ  روح  ... ،

                         بی هیچ  علاجی  ...

                         می شود  سرطان  ِ  تنهائی  ...

              

              

                              

                          

                               

                                   

                                 

                                               

.

  
نویسنده : فرشید فرهادی ; ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩۱
تگ ها :