هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

ور شکسته ...

 

                     فغان از بی خدائی ِ دل ...

                     که اگر بر قاعده  بود ...

                     می بایست ...

                     اَلمفلسُ فی امان ِ الله  می بود...

                     که کرور کرور نقد ِ محبت  داد ...

                     بی نوا  دلم  ...

                     به بهای ِ نیم مثقال  زر ِ ناب ِ صداقت ...

                     که آن هم  ...

                     مس ِ مُصَقّل ِ مصلحت  از آب در آمد  ...

                     به  محک ِ عشق ...                           

                                                                  

                                                                       

                                                                   

      مصقل ( مُ صَ ق قَ ل ) : صیقل داده شده ، در تابناکی و جلا چون آئینه شده .

      المفلسُ فی امان ِ الله  : آدم ورشکسته در پناه خداست .                                                

                                                  

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٧ مهر ۱۳۸۸