هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

داستان ...

                  

                       

                    به سیگار َش   پُک  ِ محکمی  زد ... ،

                    به  همکار َش  نگاه  کرد  و  گفت  :

                    دست هاش  انگار  خواهش  ِ  زنده گی  داشت ... ،

                    گر گرفت  و سیگار را  زیر ِ  پای َش  له  کرد  ... ،

                    صداش  کردند ... ،

                    رفت  بعدی  را  بشوید  ...

       

             

           

           

           

            

           

             

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٠ امرداد ۱۳٩۱