هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

چه کسی من را فروخت ... !

 

      

              

              چه  ناتوان َ ام  من ... !.

              برای ِ من ؛

              حس ِ شورانگیز ِ  نوع دوستی ...

              با ...

              خلسه ی ِ روح نواز ِ شهوت ...

              فاصله ای به کوتاهی ِ  قامت ِ  توان َ ام  داشت ...  !!

              من ...

              در شبی که خود را فروختم ؛

              برای استجابت ِ دعای ِ  ممنوعه  ...

              اشکی به پهنای ِ چشم ِ  خدا ریخته  بودم ... !

                                   .

                                   .

                                   .

               من  ...

               من را به من فروختم  ... !!

                                                     

                                

.               

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٦