هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

بوسه ...

       

           

                 

                                 پُر کن مرا از خودت . لب به لب ...

       

     

       

     

       

       

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۳۱ امرداد ۱۳٩٥


بعد ...

         

          

                

          باهم باشیم زیر باران ... ،

          بعد تو بگوئی " من عاشق باران‌م " ... ،

          بعد من بگویم " ولی من عاشق توام " ... ،

          بعد بخندی و بگوئی " منظورم این‌ست که ... " ،

          بعد من سریع حرفت را قطع کنم و بگویم " ولی من منظورم دقیقا همان است "  ...

       

          

        

          

            

        

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩٥


مدارا ...

   

   

  

                  عشق با من کنار نمی‌آید . تو با من کنار بیا . به کنارم بیا ...

   

    

   

   

   

   

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢٥ امرداد ۱۳٩٥


روراست ...

          

         

                 

       از آن وقت‌هائی که با خودم هم روراست نیستم . وقت‌هائی که نمی‌دانم قَسَم ِ بی‌خیالی‌ام

       را باور کنم یا دُم ِ دلتنگی را که از گوشه‌‌‌ی چشم‌‌م بیرون چکیده ...

         

          

           

       

        

 

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ٢٤ امرداد ۱۳٩٥


احتیاج ...

          

                 

                      

            آدم‌ها بیشتر از آنکه لازم باشد کسی به آنها بگوید " مراقب خودت باش " احتیاج

            دارند که کسی به آنها بگوید " من مراقبت هستم " ...

      

          

          

           

           

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٢ امرداد ۱۳٩٥


اجابت ...

       

      

              

    

                  این‌چنین دل‌سوخته از تنهائی ...

                  انگار من اجابت پرسوزترین دل‌دعای تنهائی برای آدم شدن‌ام ... 

      

           

         

         

       

         

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٠ امرداد ۱۳٩٥


کابوس ...

                    

           

                   

     مُـــردم از کابـــوس ِ تنهائــی مـرا بیـدار کن    یا به رویائـی  من ِ ترســـیده را دیــدار کن

     وحشـــی ِ غم بُــرده آرام‌ ِ دل‌م رحمــی بـکن    لـحـظه‌ای آرام گــردان‌م ، مـرا تیـمــار کــن   

     رفته از دست‌م دل وُ جان نیز دارد می رود    پافشــاری کـن برای مانـدنش ، اصـرار کن

    مسـت نه مبهوت و گنگــ‌م جمله‌های‌م را ببین    سیل ِ باران شو من ِ بی‌هوش را هشیار کن

         

           

           

         

           


  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥


گس ...

         

             

            

     تنهایی حسّ ِ گس و غریب ِ وقتی است که می‌فهمی نیمه‌ی گم‌شده ، گم نشده . نیست ...

     

      

      

        

        

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩٥


آینده در گذشته ...

         

          

               

       گاهی وقت‌ها آینده پیش روی آدم نیست. کسی که پشیمان می‌شود و بر‌می‌گردد ‌آینده‌اش

       پشت سرش است . انگار از آینده دور می‌شود . دوباره می‌آید سمت گذشته .  کسی که

       آینده‌اش در گذشته‌ است . کسی که آینده است به گذشته‌اش ...

     

      

      

    

    

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ۱٦ امرداد ۱۳٩٥


خواب ...

          

             

      

           خواب دیدم تو را صدا کردم که بیائی و خواب ِ خوش‌ سازی      

                                        آمدی نازنین!، چه آمدنی!، هر قدم جلوه‌جلوه طنّازی

           آمدی ، حاصل‌ش ولی جانا : این ‌لب و این تن و من ِ مغموم     

                                       عطش ِ لب برای بوسیدن، خواهش ِ تن برای تن‌بازی

     

       

       

     

       

 

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ۱٥ امرداد ۱۳٩٥


من ...

        

      

          

               بالاخره ته و توی این تنهائی را درآوردم . ته ِ آن من‌‌م . توی آن من‌‌م ...

     

     

      

      

     

    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱۳ امرداد ۱۳٩٥


ترس ...

        

        

         

           وقتی در محدوده‌ای با شعاع نسبتا زیاد دور خودت چند ردیف سیم‌خاردار می‌کشی

           ولی باز هم احساس ترس می‌کنی . بعد خندقی عریض و عمیق محاط این محدوده‌

           می‌کنی . بعدتر احساس می‌کنی شاید کشیدن یک دیوار قطور و مرتفع دور خودت

           کمی از ترس‌ت کم کند . امّا پشت این دیوار هم احساس ترس می‌کنی . همین‌است

           که شروع می‌کنی به کندن چاهی که شاید در عمق‌ آن ...

           ته چاهی محصور ِ دیواری مرتفع و قطور پشت ِ خندقی عریض و عمیق محاط ِ

           حلقه‌حلقه سیم‌های خاردار چقدر ترسناک است ...

      

         

        

        

      

 

.

  
فرشید فرهادی ; یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳٩٥


جمعه ...

          

          

          

             غروب ِ جمعه انگار از دل ِ تنگ آدم خون می‌کشد و سرخ می‌شود . غروب ِ

             سرخی که انگارهیچ‌چیز مثل آن نمی‌تواند حجم سیل‌گون و ویران‌گر غم ِ یک

             دل‌تنگی را بیان کند . دل‌تنگی‌ای که انگار به غروب ِ جمعه‌ می‌شمارندش ...

             وقتی آدم قدر هزار غروب جمعه دل‌تنگ است ...

          

       

         

     

     

   

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٩ امرداد ۱۳٩٥


مزرعه ...

           

         

               

                 در خاک تنهائی دانه دانه‌‌ی امید خوشه‌‌های صد دانه‌ی حسرت می‌دهند ... ،

                 به آب ِ اشک ، از چاه عمیق دلتنگی ...

          

              

              

         

         

    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٦ امرداد ۱۳٩٥


بی‌چاره ...

          

          

           

                                دل بردی و پاره پاره برگشت ...

    

   

    

    

    

  

.

  
فرشید فرهادی ; سه‌شنبه ٥ امرداد ۱۳٩٥


دام ...

          

          

               

                  زندگی دامی است که مرگ می‌گستراند . دانه‌اش امید ...

        

        

        

         

      

   

.

  
فرشید فرهادی ; شنبه ٢ امرداد ۱۳٩٥