هیچکده

هیچ و باز هم هیچ

دیوانه ...

     

          

     

           تنهائی دیوانه است . انگار آدم دلش می‌خواهد کسی کنارش باشد ولی دلش نمی‌خواهد

           کسی کنارش باشد. یا دلش می‌خواهد با کسی حرف بزند ولی دلش نمی‌خواهد با کسی

           حرف بزند . اصلن انگار آدم دلش می‌خواهد ولی دلش نمی‌خواهد.  مثل چیزی که باید

           باشد امّا نیست . یا چیزی که هست امّا نباید باشد . تنهائی دیوانه است. تنهائی دیوانه

           است ...

  

   

   

   

   

 

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩٥


تنهائی ...

         

    

          

     بعضی تنها شدن‌ها چه ماهیت ِ عجیب‌ و غریبی دارند . انگار زائیده‌ی تفاوت‌اند امّا

     انگار زائیده‌ی بی‌تفاوتی‌اند. وقتی آن‌که خیلی تفاوت دارد امّا خیلی بی‌تفاوت می‌رود ...

  

  

  

 

  

  

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩٥


تنها‌خواب ...

        

      

          

      تنهائی افیون دارد . می‌رود توی سلول سلول ِ روح‌ت . وا می‌دهی و می‌رسی به جائی

      که دیگر نمی‌توانی ترکش کنی. تنها نباشی روح‌درد می‌گیری. ضجه می‌زنی . مطرود ِ

      همه . می‌افتی گوشه‌ی حسرت تنها‌خواب می‌شوی . چاره‌‌اش فقط مرگ ...

      

       

       

        

           

       

.

  
فرشید فرهادی ; جمعه ٢٧ فروردین ۱۳٩٥


اصل ...

       

         

          

               مثل بعضی آدم‌ها بعضی اشک‌ها هم از اصل نمی‌افتند. اشک‌هائی که از چشم

               می‌افتند امّا از اصل نه . قطره‌های آبی که انگار اصل و نسب‌شان می‌رسد به

               سیلی ویران‌گر . که وقتی از چشم می‌افتند این‌چنین ویران می‌کنند ...

 

 

 

      

       

        

       

        

      

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٥


مرگ ...

        

        

              

               مرگ پایان زندگی نیست. مرگ از پای افتادن آدم در جنگ با زندگی است. مرگ

               پیروزی زندگی است. مرگ شکست آدم است...

      

        

           

       

          

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ٢٥ فروردین ۱۳٩٥


تنهائی ...

    

    

       

                         انگار وسعت ازل تا ابد در عمق آسمان به زمین ... ،

                         چه حجمی دارد التماس ِ این چشم انتظاری ... ،

                         کجائی ... ؟

    

    

    

    

    

    

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٥


دیوانگی ...

   

   

        

        بی‌خود می‌خندم . بی‌خود گریه می‌کنم . بی‌خود سکوت می‌کنم . بی‌خود هوار می‌کشم ... ،

        می‌بینی ؟ . دیوانه شده‌ام . امّا نه بی‌خود . بی تو ...

   

    

    

    

     

     

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٥


تنهائی ...

              

           

                  

                             مُشتی در گلوی‌م گره شده ...

                             مرگ بر تنهائی ...

        

      

        

        

       

        

.

  
فرشید فرهادی ; چهارشنبه ۱۱ فروردین ۱۳٩٥


بهار ...

       

      

       

                دنیا سراسر برفی و بی‌روح و سرد بود ... تو آمدی ، خندیدی و عالم بهار شد

      

     

        

     

      

  

 پ . ن :     

      تصمیم تو ماندن نبود ای در دلت بهار  ... دل کندی و آمد زمستان و بهار رفت 

        

.

  
فرشید فرهادی ; دوشنبه ٢ فروردین ۱۳٩٥